| GIPSÓWKA JAKO DODATEK |
|
Gipsówka nazywana jest inaczej „łyszczec wiechowaty”. Roślina ma drobniutkie kwiaty wyposażone w malusieńkie płatki. Kwiatki te wyrastają ze sztywnej łodygi, tworząc gęsty bukiet wyglądający jak zielony krzak posypany płatkami śniegu. Całość wygląda magicznie. Urok ten jest znany już od dawna. Roślina niegdyś uprawiana była zwyczajnie na polach, stając się ofiarą dziewcząt zestawiających letnie bukiety z przeróżnych kwiatów. Obecnie jest hodowana bardziej profesjonalnie dla celów ozdobnych. W bukietach gipsówka stanowi tylko śliczny element dekoracji. Może być dodatkiem do róż, towarzyszyć gerberom czy rozłożystym liliom. Takim kompozycjom roślina nadaje odrobinę romantyczności, młodzieńczego wdzięku, a nawet cień tajemniczości. Kwiaty nie tylko przyzdabiają wybujałe wiązanki, ale także całkiem atrakcyjne wieńce. Wykonanie bukietu z samych gipsówek nie jest zbyt dobrym pomysłem. Powinny raczej stanowić dodatek, ozdobę innych kwiatów o większych główkach. Choć należy przyznać, że ususzone, całkiem ładnie prezentują się w stylowym wazonie lub jakimś kształtnym naczyniu. Mogą zostać także zabarwione. Jeśli chodzi o kolorystykę, to naturalnie można spotkać gipsówkę białą, różową. Wyróżnia się zwykle trzy odmiany tej rośliny. Pierwszy gatunek ma drobne białe kwiatki, które hojnie obrastają zielone pędy. Zalicza się do niego „Bristol Fairy Super”. Drugi rodzaj charakteryzuje się większymi białymi kwiatami. Jest on najpopularniejszy na rynku kwiatowym. Ma na nim udział aż blisko dziewięćdziesięcioprocentowy. Wyróżnia się tutaj na przykład: „Million Stars”, „Perfecta”, „New Hope”. Trzecią grupę tworzą gipsówki o drobniutkich kwiatach w kolorze różowym, wśród których występuje „Super Pink”. Gipsówka jest dość popularną rośliną. Wyrasta na obszarach od południowej części Europy aż po Kaukaz, sięgając środkowej części Azji. Kwiaty lubią środowisko nasłonecznione, suche powietrze, ciepło. Nie tolerują zbytniej wilgoci. W dobrych warunkach, a także zależnie od gatunku, roślina może osiągnąć aż do jednego metra wysokości. W Polsce należy się jej spodziewać we wschodniej części kraju, gdzie wyrasta naturalnie. Na pozostałych regionach jest uprawiana. |
